..:: Zabezpieczanie Windowsa ::..

Artykuł o tym jak dbać o bezpieczeństwo swojego systemu, a konkretnie systemu Windows. Autorem jest Bartłomiej "seprob" Korpała. Więcej informacji na końcu artykułu w sekcji Trochę o mnie.

-- Prolog

Bezpieczeństwo systemu zależy od tego jakim człowiekiem jest administrator, i jak cenne dane trzyma w swoim PCecie. Zupełnie inne zabezpieczenia będzie miał komputer wykorzystywany jako stacja robocza do gier komputerowych, niż serwer jakiejś instytucji rządowej trzymający na twardym dysku dane osobowe, numery kart kredytowych, itp. Sieć jest pełna wirusów, robaków i innego złosliwego kodu, jeżeli chcemy być spokojni o nasze dane to musimy porozumieć się w sprawach bezpieczeństwa, oraz stosować się do rad zamieszczonych w internecie.

---

---

-- Od czego zacząć?

Podstawą jest system antyvirusowy. Najpopularniejszymi programami tego typu są Norton AntVirus oraz Mks_vir. Istnieją także skanery on-line, którymi możemy przeskanować komputer w poszukiwaniu wirusów uruchamiając odpowiedni aplet na stronie www. Należy zainstalować odpowiednie oprogramowanie i co jakiś okres czasu (powiedzmy 1 tydzień) sprawdzać naszego PCta. Codziennie powstaję mniej więcej 40 nowych wirusów. Każdy pobierany plik z Internetu przed uruchomieniem, należy najpierw przeskanować. Program antywirusowy ma funkcję pobieranie nowych baz danych z definicjami wirusów, co nalezy robić co jakiś czas. Znaczna część wirusów rosprzestrzenia się w systemach Windows co jest spowodowane, częstym odkrywaniem błędów w produktach Microsoftu, oraz tym że Windows jest to najpopularniejszy system na świecie. Tego typu kod jest w większości przypadków pisany w Assemblerze, ale istnieją także wirusy pisane w języku C. Najgrożnieszymi obecnie robakami są Sasser, Blaster i NetSky. Wszystki trzy zainfekowały miliony komputerów na świecie.

- Skąd ściągnąc Norton AntiVirus i Mks_vir?

Mks_vir to oprogramowanie płatne. Pełna wersja kosztuje 650 PLN. Można ściągnać wersję demonstracyjną: http://80.72.33.122/pobierz-demo.html lub kupic wersję piracką na giełdzie. Więcej informacji znajdziesz na stronie www.mks.com.pl

Norton AntiVirus to także oprogramowanie płatne. Więcej informacji na stronie http://www.symantec.com/region/pl/product/nav_index.html

- Inne programy antyvirusowe

Jeżeli chodzi o programy antyvirusowe typu freeware to dobrym wyborem jest Dr.Web którego możesz sciągnać z tąd ftp://ftp.drweb.ru/pub/drweb/drweb32.zip

- Skanery On-Line

Bardzo dobre skanery wirusów posiada portal WP.pl. Przekskanować swój komputer możesz pod tym adresem http://wirusy.wp.pl/activescan.html

-- Trochę o złośliwym kodzie

Wirus komputerowy to najczęściej prosty program komputerowy, który w sposób celowy powiela się bez zgody użytkownika. Wirusy wykorzystują słabość zabezpieczeń systemów komputerowych lub właściwości systemów oraz niedoświadczenie i beztroskę użytkowników.

Niektóre wirusy mają też inne skutki uboczne:
- kasowanie i niszczenie danych
- niszczenie sprzętu komputerowego
- rozsyłanie spamu
- dokonywanie ataków na strony serewry internetowe
- kradzież danych (hasła, numery kart kredytowych, dane osobowe)
- wyłączenie komputera
- wyświetlanie napisów lub rysunków na ekranie
- uniemożliwienie pracy na komputerze
- umożliwienie przejęcia kontroli nad komputerem osobie nieupoważnionej


Wirusy można podzielić według wielu kryteriów. Przykładowy podział:
- wirusy dyskowe, infekujące sektory startowe dyskietek i dysków twardych
- wirusy plikowe, które infekują pliki wykonywalne danego systemu operacyjnego
- wirusy skryptowe
- makrowirusy, których kod składa się z instrukcji w języku wysokiego poziomu, wykonywane przez interpreter

Pierwszy rodzaj wirusów był bardzo rozpowszechniony w czasach, kiedy powszechne było kopiowanie danych i programów na dyskietkach. Wirusy te przenosiły się między komputerami za pośrednictwem dyskietek. Uruchomione w środowisku nie posiadającym odpowiednich zabezpieczeń, zarażały pliki wykonywalne oraz kolejne dyskietki. Ich zmierzch przyszedł razem z wyparciem dyskietek przez CD-ROMy, popularyzacją kompresji danych (na dyskietkach znajdowały się zwykle trudne do zarażenia archiwa) oraz rozpowszechnieniem Internetu. Dzisiaj są one właściwie niespotykane. Najbardziej znane przyklady wirusów z tej kategorii: Brain, Stoned, Michelangelo.

Wirusy plikowe są najpowszechniejszym, obok makrowirusów, typem wirusów. Tworzone są głównie w asemblerze. Wirusy te są programami, które potrafią dołączać swój kod do kodu wykonywalnego innego programu. Infekują pliki na dysku, w udostępionych zasobach sieciowych lub wysyłają się w e-mailach poprzez SMTP.

Wirusy "pocztowe" wykorzystują często błędy w popularnych programach pocztowych takich jak Outlook i Outlook Express. Przykładowe wirusy plikowe: Frodo, W95.CIH, W32.Magistr.

Wirusy skryptowe to samoreplikujące się skrypty powłoki. Zwykle infekują one inne skrypty. W Dosie występują jako pliki .bat, pod linuxem jako skrypty bashowe, pod systemem windows jako np. Visual Basic script (.vbs). Przykładowe wirusy: Bat.Rous, VBS.LoveLetter, SH.Sizer.

Inny rodzaj wirusów to programy zapisane jako makra. Infekują one dokumenty programów biurowych a rozprzestrzeniają się głównie za pośrednictwem poczty elektronicznej. Przykładowe wirusy: W95M.Concept, W97M.Melissa, W97M.Laroux.

Podział, bardziej zrozumiały dla laika:

Konie trojańskie - wirusy te ukrywają się w na pozór pożytecznym oprogramowaniu. Uruchamiają się gdy użytkownik podejmuje prace z danym programem. Dają całkowitą władzę atakującego nad komputerem ofiary. Wirus tego typu po jego uruchomieniu oprócz wykonywania swoich "oficjalnych" zadań dokonuje także spustoszenia w systemie. Najpopularniejszym polskim koniem trojańskim jest Prosiak.

Bomby logiczne - rodzaj wirusa, który może pozostać w ukryciu przez długi czas. Jego aktywacja następuje w momencie nadejścia określonej daty lub wykonania przez użytkownika określonej czynności.

Robaki - małe, ale bardzo szkodliwe wirusy. Do prawidłowego funkcjonowania nie potrzebują nosiciela. Rozmnażają się samoistnie i w sposób ciągły, powodując w bardzo krótkim czasie wyczerpanie zasobów systemu. Wirusy tego typu są zdolne w bardzo krótkim czasie sparaliżować nawet dość rozległą sieć komputerową.

Uważa się, że systemy komputerowe o architekturze uniksowej są lepiej zabezpieczone przez wirusami niż inne systemy operacyjne. Poza pojedynczym przypadkiem w 1988, który udał się raczej ze względu na powszechną wówczas beztroskę administratorów niż wady strukturalne, nie zanotowano tu żadnego znaczącego w swoich skutkach wirusa. Mimo to zdarzają się czasem ataki na systemy uniksowe, zaś ich powodzenie zwykle spowodowane jest niewiedzą administratora i zaniedbywaniem przez niego obowiązków (np. regularna instalacja łat systemowych). W chwili obecnej prawie wszystkie działające wirusy funkcjonują w środowisku Microsoft Windows.

Specyficznym typem wirusa komputerowego jest robak komputerowy. Do zwalczania, usuwania i zabezpieczania się przed wirusami używane są programy antywirusowe.

-- Biuletyny Microsoftu

Biuletyny Microsoftu to biuletyny bezpieczeństwa ukazujące się każdego miesiąca na stronie http://www.microsoft.com/poland/security/bulletin/default.mspx Opisują one luki w produktach firmy z Redmont, sposobu łatania dziur, opisy nowych wirusów, itp. Często znajdują się tam patche które naprawiaja błedy za nas. Czytaj biuletyny na bierząco i stosuj się do zaleceń tam zamieszczonych.

-- Inne

Prócz siejących zniszczenie w Internecie wirusów, istnieją także hackerzy którzy aby uzyskać cenne i interesujące ich informacje nie potrzebują robaków. Hackerzy wykorzystuja różnego typu techniki do włamania. Najpopularniejsszym narzędziem jest exploit. Exploit to program który wykorzystuje błędy w oprogramowaniu, aby dać nam jakieś przywileje, zazywczaj status roota lub możliwość modyfikowania danych. Prócz tego typu programów hacker może wykorzystać elementy psychologi dla zdobycia informacji. Technika ta nazywa się Social Engeenering czyli Inżynieria Socjalna. Charakteryzuje się ona tym że zazwyczaj podszywa się pod kogoś zaufanego i prosi użytkownika o dane. Nieświadomy niczego użytkownik podaje informacje będąc pewny że robi dobrze. Pamiętaj aby nigdy przez Internet lub telefon nie podawać poufnych danych! W szczególności haseł!

Jeżeli twój komputer znajduje się w sieci osiedlowej (LAN) to dodatkowe oprogramowanie zapobiegające włamaniom (firewall lub IDS czyli system wykrywania włamań) nie jest konieczny, aczkolwiek instalacja niczemu nie zaszkodzi. Tu polegamy na wiedzy i umiejętnościach naszego dostawcy internetowego. Prócz programów które zapobiegają włamaniom i wirusom należy stosować Bucup, czyli toworzenie kopi zapasowych systemu oraz danych, i umieszczać je na innych nośnikach. W przypadku utraty danych można je potem odtworzyć. Istnieją do tego specjalne programy które znaleźć możesz tutaj http://downloads.ringbox.net/index.php?action=category&id=11

Jeżeli korzystasz z Windowsa i nie chcesz zmienić tego systemu na żaden inny, to zalecam korzystanie z alternatywnych produktów niż programy Microsoftu. W szczególności radzę zmienić przeglądarkę z Internet Explorera na jakąś inną. Innymi swietnymi przeglądarkami są:

- Opera
Ściągniesz ją tutaj http://www.opera.com/download/index.dml?opsys=Windows&platform=Windows&lng=en&ver=7.52 wystarczy zaznaczyć czy chcesz Operę z Javą czy bez i kliknąć DOWNLOAD NOW
- Mozilla
Do ściągnięcia na stronie http://ftp.mozilla.org/pub/mozilla.org/mozilla/releases/mozilla1.7.1/mozilla-win32-1.7.1-installer.exe
- Firefox
Pobierzesz ją tutaj http://ftp.mozilla.org/pub/mozilla.org/firefox/releases/0.9.2/FirefoxSetup-0.9.2.exe
- Thunderbird
Download http://www.mozilla.org/products/thunderbird/download.html?http%3A//ftp.mozilla.org/pub/mozilla.org/thunderbird/releases/0.7.2/ThunderbirdSetup-0.7.2.exe
-- FireWall i IDS

Posiadając połączenie z internetem w sieci osiedlowej, wszystkie połączenia wychodzące i przychodzące przechodzą przez router lub serwer proxy. Jest to o tyle wygodne że przy następnym połączeniu ze stroną www dane pobierane są z serwera proxy a nie od nowa ze strony www. Ale gdy korzystamy z SDI czy Neostrady łączymy się bezpośrednio ze wszystkim. Nasz adres IP nie jest NATowany i mozna go bardzo łatwo uzyskać i potem szukać dziur w systemie. W tym wypadku przydaje się FireWall czyli ściana ogniowa.

Firewall to termin określający sprzęt komputerowy wraz ze specjalnym oprogramowanem blokujący niepowołany dostęp do sieci komputerowej, na której straży stoi. Z racji tego, firewall'e są zwykle stawiane w miejscu łączenia się dwóch sieci komputerowych, np.: Internetu oraz sieci lokalnej (LAN).

Rozróżniamy firewalle działające na zasadzie filtrów (monitorują przepływające przezeń pakiety sieciowe i przepuszczają tylko wyszczególnione) oraz firewalle typu proxy - wykonujące połaczenie za Ciebie (przykład: zamiast uruchomienia przeglądarki WWW uruchamiamy sesję telnet na naszej zaporze i dopiero stamtąd uruchamiany przeglądarkę). Najpopularniejszymi ścianami ogniowymi są:

- ZoneAlarm

ZoneAlarm to jeden z najlepszych na rynku programów do budowania ochrony wokół naszego komputera. Program zapewnia kompleksową barierę ochronną, zarówno przed potencjalnymi włamywaczami jak również przed wirusami z poczty elektronicznej. Najnowsza wersja tego programu pozwala min. na identyfikację włamywacza, oraz określenie regionu z którego dokonano ataku na nasz komputer.

- Kerio Personal Firewall

Interfejs programu jest prosty, czytelny, dostarcza m.in. informacji na temat co dana aplikacja sieciowa robi w danym momencie. KPF może zostać uruchomiony jako usługa systemowa. Zapis pracy programu jest archiwizowany w logach, które mogą służyć jako źródło informacji dla szczegółowych raportów.

- Tiny Personal Firewall

Mechanizmy ochronne programu bazują na technologi ICSA, która jest częścią systemu CMDS (Centrally Managed Desktop Security) wykorzystywanego m.in. przez US Air Force.

System wykrywania włamań (lub system wykrywania intruzów), czyli IDS (Intrusion Detection System) to system, którego celem jest zidentyfikowanie niebezpiecznych działań zachodzących w sieci. Chodzi więc o wykrycie akcji, które stanowią (lub potencjalnie mogą stanowić) zagrożenie dla systemu. Nie musi to być pełne włamanie. Może być także nieudana próba, w tym także przygotowanie do pełnego włamania, np. skanowanie portów. Jedną z ważnych funkcji systemu wykrywania włamań jest także reakcja na atak, np. powiadomienie administratora lub zablokowanie podejrzanego połączenia.

Popularne IDS:

- Snort

Na podstawie bazy sygnatur program może wykrywać różne rodzaje ataków na systemy komputerowe: na poziomie protokołów sieciowych i transportowych, na aplikacje przy wykorzystaniu programów CGI, na serwery SMB, przez przepełnienie bufora (w tym np. na serwery IMAP), jest też w stanie wykrywać próby pozyskiwania informacji np. o systemie operacyjnym czy uruchomionych portach.

- Tripwire

Narzędzie służące do sprawdzania integralności systemu plików.

Więcej o IDS możesz znaleźć w 3-częściowym artykule IT FAQ które znajdziesz tutaj http://www.it-faq.pl/EditModule.aspx?tabid=1&mid=1170&def=Cs_ITSCS_CMS%20Search%20Results

- Skąd ściągnąć firewalla?

ZoneAlarm 4.5.538.0 http://downloads.ringbox.net/index.php?action=download&id=65 Kerio Personal Firewall 2.1 beta5 http://downloads.ringbox.net/index.php?action=download&id=37 Tiny Personal Firewall 2.0.15 http://downloads.ringbox.net/index.php?action=download&id=39 Inne FireWalle znajdziesz w dziale Downloads w serwisie ringbox.net, a konkretnie tutaj http://downloads.ringbox.net/index.php?action=category&id=8 Jeżeli masz jakieś problemy z obsługą ZoneAlarm to napisałem artykuł o jego obsłudze który znajdziesz tutaj http://articles.ringbox.net/articles.php?op=5

- Skąd ściągnać IDS?

Snort 2.0.2 http://downloads.ringbox.net/index.php?action=download&id=26
Tripwire 2.3 http://downloads.ringbox.net/index.php?action=download&id=57
Tutaj znajdziesz inne programy typu IDS http://downloads.ringbox.net/index.php?action=category&id=12

-- Na bierząco

Należy co jakiś czas zaglądać na przeróżne strony internetowe zajmujące się bezpieczeństwem komputerowym, aby być na czasie. Zamieszczam tutaj kilka moim zdaniem godnych uwagi stron:

www.hacking.pl
www.cc-team.org
www.cert.pl
www.bugraq.cc-team.org -> tłumaczenie BugTraq

-- Epilog

Jeżeli zastosujesz się do rad tutaj zamieszczonych to twój komputer powinien być w 95% bezpieczny od wirusów i przeróżnych ataków z sieci. Zawsze istnieje jakieś ryzyko włamania bądź zarażenia złośliwym kodem, alę bądźmy optymistami ;-)

Artykuł ten pisany był z myślą o laikach nie mających pojęcia o bezpieczeństwie.

-- Trochę o mnie

Mów mi: seprob
WWW: www.seprob.kom.pl
e-mail: seprob@phrack.pl
GG: 4454548
IRC: IRCNet #shellcode #linux.pl #c.pl
Sieć ROD-Team #polska #hifoi -> więcej na linuxstorm.org

-- Słowniczek

Assembler - język, w którym zasadniczo jedno polecenie odpowiada jednemu rozkazowi procesora. Jest to język powstały na bazie języka maszynowego poprzez zastąpienie kodów maszynowych pisanych binarnie lub szesnastkowo ich mnemonicznymi odpowiednikami. Dzięki zamianie liczb na tzw. mnemoniki można pisać programy w miarę zrozumiałe dla człowieka, a jednocześnie bardzo wydajne (przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych mechanizmów procesora). Współcześnie praktycznie nie używa się asemblera do pisania całych programów. Jest on za to wciąż używany do pisania fragmentów wymagających bardzo wysokiej wydajności lub mających inne specjalne wymagania.

C - jest językiem programowania stworzonym na początku lat siedemdziesiątych przez Dennisa Ritchie do programowania systemów operacyjnych i innych zadań niskiego poziomu.

Freeware (free software) - Oprogramowanie, które można kopiować i używać bezpłatnie.

IP - Internet Protocol to protokół komunikacyjny, używany powszechnie w Internecie.

LAN (sięc osiedlowa czyli Local Area Network) - to najmniej rozległa postać sieci komputerowej, zazwyczaj ogranicza się do jednego budynku, lub kilku pobliskich budynków (np. bloków na osiedlu). Sieci lokalne dzielimy na przewodowe i bezprzewodowe. W sieciach lokalnych przewodowych najczęściej używaną technologią jest ethernet (za pośrednictwem kart sieciowych). Czasem są to bardziej egzotyczne urządzenia jak np. port szeregowy (null-modem), port równoległy czy port podczerwieni. W sieciach lokalnych bezprzewodowych najczęściej używaną technologią jest WLAN zwany także WiFi określony standardami ETSI 802.11x

Sieci lokalne podłączone są często do Internetu wspólnym łączem, takim jak SDI, neostrada, dsl itp.

Zobacz też:
- sieć rozległa
- sieć bezprzewodowa
- Ethernet
- karta sieciowa

NAT - (ang. Network Address Translation) - technika translacji adresów sieciowych. Wraz ze wzrostem ilości komputerów w Internecie, zaczęła zbliżać się groźba wyczerpania puli dostępnych adresów internetowych. Aby temu zaradzić, lokalne sieci komputerowe, korzystające z tzw. adresów prywatnych (specjalna pula adresów tylko dla sieci lokalnych), mogą zostać podłączone do Internetu przez jeden komputer (lub router), posiadający mniej adresów internetowych niż komputerów w tej sieci. Router ten, gdy komputery z sieci lokalnej komunikują się ze światem, dynamicznie tłumaczy adresy prywatne na adresy zewnętrzne, umożliwiając użytkowanie Internetu przez większą liczbę komputerów niż posiadana liczba adresów zewnętrznych.

Z korzystaniem z Internetu poprzez NAT wiążą się wady:

- nie można na własnym komputerze uruchomić serwera dostępnego w Internecie,

- utrudnione korzystanie z programów P2P i bezpośredniego wysyłania plików. Zaletą takiego systemu jest większe bezpieczeństwo komputerów znajdujących się za NAT-em. NAT jest często stosowany w sieciach korporacyjnych (w połączeniu z proxy) oraz sieciach osiedlowych.

Można wyróżnić 2 podstawowe typy NAT:

SNAT (Source Network Address Translation) to technika polegająca na zmianie adresu źródłowego pakietu IP na jakiś inny. Stosowana często w przypadku podłączenia sieci dysponującej adresami prywatnymi do sieci Internet. Wtedy router, przez którego podłączono sieć, podmienia adres źródłowy prywatny na adres publiczny (najczęściej swój własny).

DNAT (Destination Network Address Translation) to technika polegająca na zmianie adresu docelowego pakietu IP na jakiś inny. Stosowana często w przypadku, gdy serwer mający być dostępny z Internetu ma tylko adres prywatny. W tym przypadku router dokonuje translacji adresu docelowego pakietów IP z Internetu na adres tego serwera. Szczególnym przypadkiem SNAT jest maskarada mająca miejsce, gdy router ma zmienny adres IP (np. otrzymuje go w przypadku połączenia modemowego wdzwanianego). Wtedy router zmienia adres źródłowy na taki, jak adres interfejsu, przez który pakiet opuszcza router. W przypadku systemu operacyjnego Linux funkcje NAT definiowane są za pomocą programów iptables lub ipchains.

Proxy (HTTP proxy) - usługa sieciowa działająca analogicznie do pamięci podręcznej przeglądarki internetowej (ang. cache - stąd inna nazwa tej usługi - W3cache); polegająca na przechowywaniu na bliższym serwerze (serwerze pośredniczącym) kopii strony internetowej i udostępnianiu (jeżeli jest aktualna) tejże kopii zamiast informacji pobieranych z odległego serwera, co ma na celu skrócenie czasu oczekiwania na załadowanie się strony (jeżeli połączenie z serwerem proxy jest słabsze niż komputerem na którym jest umieszczona strona dzieje się na odwrót). Często używana również do maskowania adresu komputera z którego następuje rzeczywiste połączenie. Oprócz omówionego HTTP Proxy spotykane są również inne typy serwerów pośredniczących.

root (z ang., dosłownie korzeń) - to tradycyjna nazwa uniksowego konta, które miało pełną kontrolę nad systemem. Na innych systemach operacyjnych używa się też nazw takich jak superuser czy Administrator.

Router (czasem zwany też ruter) - urządzenie sieciowe, które określa następny punkt sieciowy do którego należy skierować pakiet danych. Ten proces nazywa się routingiem (czasem też trasowaniem). Routing odbywa się na warstwie trzeciej modelu OSI.

Routing jest najczęściej wiązany z protokołem IP, choć routing może dotyczyć również protokołów takich jak IPX (Novell). Pierwotne routery z lat sześćdziesiątych były komputerami ogólnego przeznaczenia. Chociaż można używać zwykłych komputerów do routingu, nowoczesne szybkie routery to wysoce wyspecjalizowane urządzenia. Zazwyczaj mają wbudowane dodatkowe elementy w celu przyśpieszenia zwykłych czynności takich jak przekazywanie pakietów.

Wprowadzono również inne zmiany w celu zwiększenia pewności działania, takie jak zasilanie z baterii, pamięć trwała zamiast magnetycznej. Nowoczesne routery zaczynają więc przypominać centrale telefoniczne, a obie te technologie coraz bardziej się upodabniają i prawdopodobnie wkrótce się połączą.

Router musi być podłączony przynajmniej do dwóch sieci komputerowych. Szczególnym przypadkiem routera jest urządzenie z jednym interfejsem sieciowym, które routuje pomiędzy dwoma lub większą ilością sieci wydzielonych logicznie na tym pojedynczym interfejsie. Dla sieci Ethernet są to VLANy (Virtual LAN, wirtualne sieci lokalne), dla sieci ATM czy Frame Relay kanały PVC/SVC (Permanent Virtual Circuit/Switched Virtual Circuit, stałe bądź komutowane kanały wirtualne). Router tworzy i utrzymuje tablicę routingu, która przechowuje najlepsze ścieżki do konkretnych punktów sieci i metryki związane z tymi ścieżkami (zobacz routing).

SMTP (ang. Simple Mail Transfer Protocol) - protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w internecie. SMTP to względnie prosty, tekstowy protokół, w którym określa się co najmniej jednego odbiorcę wiadomości (w większości przypadków weryfikowane jest jego istnienie), a następnie przekazuje treść wiadomości. Łatwo przetestować serwer SMTP przy użyciu programu telnet.

SMTP zaczęło być szeroko używane we wczesnych latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. W tamtym okresie było to uzupełnienie UUCP, który lepiej sprawdzał się przy przekazywaniu poczty między maszynami posiadającymi jedynie okresowe połączenie. SMTP natomiast lepiej działa, gdy zarówno maszyna nadająca jak odbierająca są na stałe przyłączone do sieci.

Jednym z pierwszych (jeśli nie pierwszym) z programów do przesyłania poczty, w którym zastosowano SMTP był sendmail. W roku 2001 istniało przynajmniej 50 (pięćdziesiąt) programów implementujących SMTP jako klient (nadawca) lub serwer (odbiorca wiadomości). Niektóre inne popularne programy serwerów SMTP to exim, Postfix firmy IBM, Qmail Bernsteina, i Microsoft Exchange.

Protokół ten nie radził sobie dobrze z plikami binarnymi, ponieważ stworzony był w oparciu o czysty tekst ASCII. W celu kodowania plików binarnych do przesyłu przez SMTP stworzono standardy takie jak MIME. W dzisiejszych czasach większość serwerów SMTP obsługuje rozszerzenie 8BITMIME pozwalające przesyłać pliki binarne równie łatwo jak tekst.

SMTP nie pozwala na pobieranie wiadomości ze zdalnego serwera. Do tego celu służą POP3 lub IMAP. Jednym z ograniczeń pierwotnego SMTP jest brak mechanizmu weryfikacji nadawcy. Żeby temu zaradzić stworzono rozszerzenie SMTP-AUTH.

Spam - elektroniczne wiadomości masowo rozsyłane do osób, które ich nie oczekują. Najbardzej rozpowszechniony jest spam za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz w Usenecie.

Istotą spamu jest rozsyłanie dużej liczby wiadomości o jednakowej treści do nieznanych sobie osób. Nie ma znaczenia jaka jest treść tych wiadomości. Rozsyłanie znacznej liczby maili w dowolnej "słusznej sprawie" również jest uważane za spam.

Spam dzieli się na Unsolicited Commercial Email (UCE), czyli spam komercyjny o charakterze reklamowym, oraz Unsolicited Bulk Email (UBE), czyli niechciane maile o charaktarze niekomercyjnym takie jak "łańcuszki szczęścia", masowe rozsyłanie ostrzeżeń o wirusach, czy masowe rozsyłanie próśb o pomoc.

Uważasz, że prezentowane przez nas informacje są użyteczne? Pomóż nam je wypromować!

• 
•